Op het eerste gezicht lijkt er weinig mis. Er is een duidelijke navigatie. Er is een zoekfunctie. Er is actuele informatie. Er zijn ingangen voor bedrijven, gemeenten, partners, inwoners en werkzoekenden. Alles lijkt aanwezig.

Toch bleef er iets knagen.

Niet vanwege wat er op de homepage staat. Maar vanwege de manier waarop de informatie is georganiseerd.

De vraag die ik mezelf stelde

Tijdens het bekijken van de homepage stelde ik mezelf één simpele vraag:

Hoe zou een bezoeker zijn doel omschrijven voordat hij deze website bezoekt?

Waarschijnlijk niet met:

• Beleid en publicaties
• Gemeenten en partners
• Organisatie
• Werken bij VRBZO

Een bezoeker denkt meestal niet in organisatiemodellen.

Een bezoeker denkt in problemen.

Of in taken.

Bijvoorbeeld:

• Ik wil weten wat ik moet doen tijdens een incident.
• Ik wil controleren welke regels voor mijn bedrijf gelden.
• Ik zoek een vacature.
• Ik wil informatie vinden over brandveiligheid.

Dat zijn fundamenteel andere vertrekpunten.

En juist daar wordt het interessant.

De huidige situatie

De homepage voelt georganiseerd rondom de manier waarop de organisatie zichzelf structureert.

Niet rondom de manier waarop bezoekers hun vraag formuleren.

Dat is geen kritiek.

Sterker nog. - Ik begrijp goed hoe dit ontstaat.

Binnen organisaties wordt informatie vaak verdeeld over afdelingen, teams, programma's en verantwoordelijkheden.

Dat is noodzakelijk.

Maar bezoekers zien die interne structuur niet.

Bezoekers zien alleen hun eigen doel.

Wat mij opviel:

• De belangrijkste navigatie is georganiseerd rondom interne domeinen.
• Doelgroepen en taken zijn verspreid over verschillende onderdelen.
• De zoekfunctie moet veel van de oriëntatie opvangen.
• Bezoekers moeten eerst begrijpen hoe de organisatie denkt voordat ze kunnen bepalen waar ze moeten beginnen.

Mensen bezoeken geen website om de organisatiestructuur te begrijpen.

En die twee perspectieven vallen lang niet altijd samen.

De UX-uitdaging zit niet in de interface

Veel UX-discussies gaan over knoppen.

Menu's.

Pagina-indelingen.

Contentblokken.

Maar vaak ligt de echte uitdaging dieper. Wat hier interessant is, is niet de vormgeving.

Het interessante vraagstuk is:

Ordenen we informatie volgens de logica van de organisatie of volgens de logica van de gebruiker?

Dat lijkt een klein verschil.

Maar het heeft enorme impact op hoe gemakkelijk mensen hun weg vinden.

Wanneer gebruikers eerst moeten vertalen welke afdeling verantwoordelijk is voor hun vraag, ontstaat er frictie.

Niet omdat de informatie ontbreekt.

Maar omdat de gebruiker eerst het denkmodel van de organisatie moet begrijpen.

Een eenvoudige gedachte-exercitie

Daarom stelde ik mezelf een tweede vraag:

Wat gebeurt er als we exact dezelfde content behouden, maar de ingang volledig organiseren rondom bezoekintenties?

Geen nieuwe functionaliteit.

Geen nieuwe content.

Geen grote redesign.

Alleen een andere manier van denken.

In plaats van:

• Beleid en publicaties
• Gemeenten en partners
• Bedrijven

Wordt het:

• Ik ben inwoner
• Ik ben ondernemer
• Ik werk samen met een organisatie
• Ik zoek een baan of vrijwilligersfunctie
• Ik zoek documenten en publicaties

De informatie blijft grotendeels hetzelfde.

Maar de route ernaartoe verandert fundamenteel.

Een mogelijke richting

Wat ik hier interessant aan vind:

• ✅ De homepage start vanuit de intentie van de bezoeker.
• ✅ Minder vertaalwerk tussen vraag en antwoord.
• ✅ Belangrijke content wordt sneller zichtbaar.
• ✅ Bedrijfs- en organisatiedoelen blijven ondersteund.
• ✅ De zoektaak wordt eenvoudiger.
• ✅ De informatiearchitectuur sluit beter aan op mentale modellen van bezoekers.

Het verschil zit niet in méér informatie.

Het verschil zit in de manier waarop informatie wordt gepresenteerd.

Wat dit interessant maakt

Veel organisaties denken dat hun website complex wordt omdat er veel content is.

Mijn ervaring is dat complexiteit vaak ergens anders ontstaat.

Complexiteit ontstaat wanneer gebruikers de wereld anders ordenen dan de organisatie.

Dat zie je bij gemeenten.

Bij verzekeraars.

Bij onderwijsinstellingen.

Bij SaaS-platformen.

En ook hier.

De uitdaging is dan niet:

Hoe maken we meer informatie beschikbaar?

De uitdaging is:

Hoe sluiten we aan op het mentale model van de bezoeker?

Dat is een totaal andere ontwerpvraag.

Wat mij hierin fascineert

Als UX Designer ben ik zelden geïnteresseerd in de vraag of een website mooi is.

Ik ben veel meer geïnteresseerd in hoe organisaties denken. Want uiteindelijk zie je dat denken terug in de interface. Vaak vertelt een homepage ongemerkt hoe een organisatie zichzelf ziet.

De interessantste UX-vraag is dan niet:

"Kunnen gebruikers dit vinden?"

Maar:

Moeten gebruikers eerst begrijpen hoe wij georganiseerd zijn voordat zij kunnen vinden wat ze zoeken?

Dat is precies het soort vraagstuk waar UX voor mij interessant wordt. Omdat het niet meer over schermen gaat. Het gaat over hoe organisaties en mensen elkaar proberen te begrijpen.

Tot slot

Turning Complexity into Clarity.

Deze observatie is geen audit, usability test of oordeel.

Het is een snelle UX Second Opinion naar aanleiding van één vraag:

Hoeveel van deze homepage is ontworpen rondom bezoekers, en hoeveel rondom de organisatie zelf?

Wat mij betreft is dat een vraag die veel verder gaat dan deze website.

Want bijna iedere groeiende organisatie loopt hier vroeg of laat tegenaan.

Niet omdat de content verkeerd is.

Maar omdat gebruikers nooit binnenkomen met dezelfde indeling als waarmee organisaties naar zichzelf kijken.

En juist daar begint voor mij interessante UX.